چشم هایم سیخ شده
وموهایم تلو تلو می خورد
از سرگیجه آخرین فیلم
ماه بر آتش درونم آب پاشید
وباد همه سوفال های لای شعرهایم را با خود برد
چشمم کم سوتر از آن است
که هندوانه های رسیده را تشخیص دهد
گلرنگ ها هم مرا فراموش کرده اند
از لب طاقچه نمک را می نوشم
به سلامتی
تمام بادمجان های بی آفت
زیر آرواره های شهر
که به تاراج می برند
عریان، محبت را
#علیرضا -ناظمی
سی ام تیر
۱۳۹۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *