کوششی بی وقفه
نگاهی فراز مند تا
دور دست افق
بر فراز بال کتاب ها
در فلسفه مقیاس
تا رهیافتی به بیکران علم
بی تکلف ،زمینی،صمیمی
با همان سادگی همیشه
درسایه دراز دانش
ونگاهش هنوز سمت قلم/ پر می زند
شعله ور درونش از آموختن
معلم،تعلم،تعلیم
دفترش شعر ،ادب،زبان
احساسش رشحه واژه بر سطور
وپر کشیدن جریده بر دیده
در تنگنای تُنُک اندیشه
بی هیچ چشمداشتی

#علیرضا-ناظمی
سوم مهر ۱۳۹۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *