سروده سپید شماره دوازدهم

روزهای خزان که می رسد/با آن بادهای سرد/وقتش می شود/که دست چتررابگیریم… او را به پیاده روی چهارباغ ببریم قهوه بنوشیم و برای خریدن شال پاییزی برایت کمی عجله کنیم هوا در گرگ ومیش دیگری بوی سرما وسوز سردی دارد حوصله  زاینده رود سر رفته و در دور دست ها صفه برای ما دست تکان […]

شعر سپید شماره یازدهم

کوششی بی وقفه نگاهی فراز مند تا دور دست افق بر فراز بال کتاب ها در فلسفه مقیاس تا رهیافتی به بیکران علم بی تکلف ،زمینی،صمیمی با همان سادگی همیشه درسایه دراز دانش ونگاهش هنوز سمت قلم/ پر می زند شعله ور درونش از آموختن معلم،تعلم،تعلیم دفترش شعر ،ادب،زبان احساسش رشحه واژه بر سطور وپر […]

شعر سپید شماره دهم

تنگ در شرور بیداری زبانه می کشد شعله ام در غوغای« مزرعه حیوانات» با «ژن خوب/ ژن خوک» و تراز  «طلا درمس»هر روزه چشم به راه « مسافری از هند» همراه «دختر لُر» و«پسر شجاع» پشت خط های قرمز بی اراده فرجام نیک کارم، در «کارامازوف» سیاه چشمانش «روح انگیز »ترین حالت بختیاری دلم می […]

شعر سپید شماره نهم

دیده باز کن! تا سُهره دگر باره در چشمانت بخواند ترانه رسوایی  این سر بازار را / و سه تار از تار تار گیسویت به شانه نشانه بدهد از درد شانه  مچاله شد پهلویم دستم ریخت واژه ها سرنگون شدند بختم کج آمد و از سر دیوار همسایه پیچک خانه ما بالا آورد آخرین شاخه های […]

شعر سپید شماره هشتم

سلوکی عاشقانه در / بازتاب فوران فواره ها همراه ، وفور سایه سار /درختان شانه به شانه محو تماشای شور شیدایی در/ زلال جاری   زنده رود عطشناک میان همهمه همه رهگذران جنونی معجونی و سورسرگردانی سبزه ها در سو سوی دیده غلغله ای آشوبی و تمنایی  در/ دیدار ، هم آغوش شیب پُل #علیرضا_ناظمی سوم […]