پروانه می شوم درعصیان بی باک پنجره ها وسفیر سبز آزادی خواهم شد در جنگل ابرها چقدر راه نرفته داریم واز غیظِ سنگینی کلمات چقدر شعرها سُر می خورند در بهمن تمام جاده های جهان به تو ختم می شود وسعت خواب ماه طولانی ترین…
پیچیده عطر گیسویت در حوالی شعرهایم مدتهاست دارم به رؤیای نیمه شبهایی فکر می کنم که چشمانت سروده های مرا در بزنگاه کتابی دمادم ورق می زند پابه پای ثانیه هایی که بغض سکوت مرا به بانگ لبهای تو عمیق گره می زند #علیرضا_ناظمی 2
هیچ کتابی نخواهد توانست عمق ریشه دواندن ما را حوالی عشق معنا کند نقطه سر خط شروع دوباره زندگی ماست با چاشنی شعر وواژه هایی که مسبب پیوند ما شدند از گذشته به آینده پلی باید زد واحساس را درآغوش باید کشید پرت شد وسط…
چکاوکان خیال دربستر تنهایی تو شبهایی را که رقم می زنی عبور نگاهم در رج به رج واژه های سیاه مشق هر شبت تبلور عشق واحساس سپید نوشته های من وتویی که آرزویم داشتن توست #علیرضا_ناظمی 3
در تنگاهای زمانه در خلوتی لبریز آرامش آمدی وخنکای دلم شدی دغدغه را از کالبدم دور کردی برایم مهر آوردی نشاطی مملو از عاشقانه های مدام وحالا من در ازدحام این عمیق خوشحالی دست درآغوش مهرت زندگی را با شادمانه ای عاشقانه تجریه می کنم…
من و او دو انسانیم ازنسلی دررنج زیسته با دلهایی عاشق ومیان ما بعد مسافتی ست طولانی با دلهایی نزدیک بهم که گریستن از عشق را بلدیم ودر تنهایی خلوت کردن با شعر را تا پناهمان باشد دراین روزهای اخیر که جانمان مجال حضور می…
فرو می ریزم در خویشتن بسان اشک شمع درهوای تو جانب من گاهگاهی بیا اینجا هوای چشم ها بد جور غبارآلود است #علیرضا_ناظمی 2
عطر تو درکوچه ها پیچیده است و من همه سر مست واژه های مهربانی تو این روزها شاعرم وبی تکلف دستانم را بالا می آورم و به سمت دلشوره هایت دراز می کنم دستانم رابگیر دور کن خودت را از بلاهایی که تفکرات پوشالی محیطی…
دادخواست های چشمانم را به قضاوت بنشین وسهم مرا از پنجره های اشتیاق دوبرابر کن سالهاست وکیل منند دستهایت… #علیرضا_ناظمی 1
روانه می شوم شبیه اشکهای کودکان کار شبیه دسته های چلچله شبیه گله های سار شبی شبیه شیهه ی پرنده ای کنار مرغزار شبیه لاله ی خزیده ای به کنج عزلتی به باغ و لاله زار شبیه جیغ برف ها کنار گل شبیه آه های…
