در رزمایش چشم‌های تو تعهدی بود که به ماندن مجابم می‌کرد و پای رفتن را از من گرفته بود… دیگر خاک معنای دیگری داشت؛ فهمیدم ریشه‌دواندن یعنی چه و حالا، عمیقِ فکر کردنم به تو مرا به سوختن سوق می‌دهد. من ریشه‌ در خاکی دارم…

غزه را دیدم، که در کفی از خاکستر، دانه‌های آفتاب را می‌کاشت؛ و بر سقف هر ویرانه، ریشه‌های ستاره می‌رویاند غزه را صدا زدم: “ای که با چشمانت باران را از پشت سیم‌خاردارها فرا می‌خوانی! ای که با نبض رودخانه‌های قطع‌شده نفست می‌تپد! ای که…