از تو می‌نویسم از عطر گل‌های میخک پیچیده در کلاس‌های مدرسه از ترنم باران سحر باریده بر تن واژه‌های خسته‌ی‌شب از تو می‌نویسم از رزم شبانه‌ی کلمات بر تن نحیف کاغذها از روشنایی نوری فرازآمده در قاب دل‌انگیز بامداد از تکان خوردن پرچم سه‌رنگ آزادی…

در لحظه ی‌ گذار آفتاب از فراز پنجره، نور خورشید خطی زرین بر نفسِ صبح می کشد تا از رد نگاه‌های تو بر جبین فاصله‌ها نسیمی از بخار صبحگاهی بنشیند حالا که در پرتو نوازش نور، همچون مهربانی ناگهان تو که در فضای همدلی اتاق…

شامِ غریبی که با خودش ضجه‌ی هزاران فریاد آورد… این بار پیامبرِشهادت، زنی است که رسول واژگان عدالت‌طلبی است و راز کلماتش را می‌توان در ردخون برادرانش جست کجاوه برای او از اندوه دشت بلا سنگین‌تر است و اوست تجلی قرآنی گشوده که آیه‌آیه‌هایش را…

غزه را صدا می‌زنم، و پاسخم را از شکاف دیوارهای فروریخته می‌شنوم؛ پاسخم را از خانه‌های خالی بی‌سکنه می‌شنوم؛ پاسخم را از لابلای برگه‌های شناسنامه‌هایی که صاحبانشان زیر آوار مانده‌اند،می‌شنوم غزه را صدا می‌زنم، و هر ذره خاکش،نام یک شهید را زمزمه می‌کند: شهیدی که…

موج‌ها در بی‌قراری‌شان او را صدا می‌زنند و دلتنگی آب می‌شود در انحنای تنِ سنگ‌ها صدای پای رمزآلود گوشِ ماهی‌ها بر پلکِ شب‌های دریا پرسه می‌زند و موج‌های مواج درمی‌نوردند تورِ ساحل را و من، غمگنان با چشمانی اشک‌ریز به خوابِ ماهی‌ها سرک می‌کشم در…